صغیر ممیز و صغیر غیر ممیز
فهرست مقالات

صغیر ممیز و صغیر غیر ممیز

بر اساس قانون مدنی، اشخاص زیر سن بلوغ به عنوان “صغیر” تعریف می‌شوند. سن بلوغ برای دختران به نه سال و برای پسران به پانزده سال تمام قمری تعیین شده است. بر اساس قانون مدنی، اشخاص صغیر را به دو دسته “صغیر ممیز” و “صغیر غیر ممیز” تقسیم می‌کند. این دو دسته از اشخاص دارای ویژگی‌ها و حقوق مختلفی هستند.

 

صغیر غیر ممیز به چه کسی گفته میشود؟

صغیر غیر ممیز” به افرادی اشاره دارد که دارای قوه درک و تمییز نیستند و نمی‌توانند زیبا و زشت را تشخیص دهند. در فقه اسلامی، سن هفت سالگی به عنوان سنی تلقی می‌شود که کودک به عنوان “صغیر غیر ممیز” شناخته می‌شود. این به این معناست که کودک تا رسیدن به سن هفت ساله، اراده کامل و تشخیصی برای انجام اعمال حقوقی ندارد و نیاز به حمایت و نظارت از او توسط بزرگتران یا ولیان قانونی دارد. بعد از رسیدن به سن هفت سالگی، او به تدریج قدرت تمییز و تصمیم‌گیری خود را توسعه می‌دهد. این تقسیم‌بندی در فقه اسلامی و حقوق مسائل مرتبط با افراد زیر سن بلوغ بسیار مهم است و برای تعیین حقوق و وظایف این افراد تاثیرگذار است.

 

صغیر ممیز به چه کسی گفته میشود؟

صغیر ممیز به افرادی اطلاق می‌شود که دارای قدرت نسبی درک و تمییز هستند، اگرچه به سن بلوغ نرسیده‌اند. این افراد توانایی تفکر و تشخیص در مورد مسائل خوب و بد را دارند و به همین دلیل می‌توانند اراده حقوقی داشته باشند.

در حقوق ایران، یک سن خاص برای تعیین صغیر ممیز یا غیر ممیز تعیین نشده است. در صورت وجود اختلاف درباره وضعیت ممیز یا غیر ممیز بودن یک شخص صغیر، تصمیم نهایی با قاضی است. قاضی با توجه به شرایط و ویژگی‌های فرد و قرائن موجود در مورد، تصمیم می‌گیرد که آیا این فرد به عنوان صغیر ممیز شناخته شود یا به عنوان صغیر غیر ممیز.

در صورتی که اختلافی در مورد وضعیت ممیز یا غیر ممیز بودن یک کودک بوجود آید، قاضی می‌بایست حکم به عدم تمییز کودک بدهد. به این معنا که کودک هنوز به عنوان صغیر غیر ممیز در نظر گرفته می‌شود. این اهمیت دارد چرا که اعمال حقوقی متفاوتی برای صغیر ممیز و صغیر غیر ممیز صحیح است. اعمال حقوقی انجام شده توسط صغیر غیر ممیز باطل است، زیرا او توانایی اراده ندارد.