قرارداد ارفاقی چیست؟
فهرست مقالات

قرارداد ارفاقی چیست؟

قرارداد ارفاقی یک نوع قرارداد حل و فصل میان طرفین است که به تاجر ورشکسته اجازه می‌دهد تا با اطلاع و هماهنگی با اداره تصفیه، فرصت دوباره برای شروع تجارت و بهبود وضعیت مالی خود را پیدا کند. این قرارداد به عنوان یک ابزار حقوقی و مالی مهم برای افراد یا شرکت‌هایی که به دلیل ورشکستگی ناتوان در پرداخت بدهی‌های خود شده‌اند، ارائه شده است.

شرایط اعتبار قرارداد ارفاقی:

  1. توافق طرفین: طرفین قرارداد ارفاقی باید هر دو طرف به صورت متقابل وارد این توافق شوند و شرایط قرارداد را با دقت و صراحت مشخص کنند. این توافق به طور کلی در زمینه‌های مانند میزان تسهیلات مالی، زمانبندی پرداخت‌ها، شرایط معافیت از برخی تعهدات و سایر شروط مربوط به ورشکستگی تنظیم می‌شود.
  2. تصویب اداره تصفیه: قرارداد ارفاقی نیاز به تصویب اداره تصفیه دارد. این اداره مسئول اجازه و شرایط اجرای قرارداد ارفاقی است. تصویب این اداره می‌تواند به تاجر ورشکسته اجازه دهد تا از مزایای ویژه‌ای که در این قرارداد فراهم شده است، بهره‌مند شود.
  3. تسویه بدهی‌ها: قرارداد ارفاقی معمولاً تعیین می‌کند که تاجر چگونه بدهی‌های خود را تسویه خواهد کرد. این ممکن است شامل اقساط منظم، تخفیف برخی بدهی‌ها یا سایر تسهیلات مالی باشد.
  4. معافیت از تعهدات: قرارداد ارفاقی ممکن است تعیین کند که تاجر از برخی تعهدات خود معاف می‌شود. این معافیت می‌تواند به ورشکسته امکان دهد به شروع دوباره فعالیت تجاری خود بپردازد.
  5. نظارت بر فعالیت‌های مالی: قرارداد ارفاقی معمولاً شرایطی برای نظارت بر فعالیت‌های مالی تاجر ورشکسته تعیین می‌کند. این ممکن است شامل ارائه گزارش‌های مالی منظم یا هماهنگی در خصوص تصمیمات مالی مهم باشد.

آثار قرارداد ارفاقی:

  1. حفاظت از تاجر: این نوع قرارداد به تاجر اجازه می‌دهد تا با داشتن یک برنامه معین و مهلت زمانی مشخص، از وضعیت ورشکستگی خود خارج شده و تجارت خود را ادامه دهد.
  2. حذف ممنوعیت معاملات: با اجرای قرارداد ارفاقی، ممکن است ممنوعیت معاملات برای تاجر ورشکسته لغو شود و او بتواند دوباره به فعالیت تجاری خود باز گردد.
  3. تسهیلات مالی: تاجر ممکن است از تسهیلات مالی و شرایط ویژه‌ای که در قرارداد ارفاقی تعیین شده است بهره‌مند شود.
  4. حفاظت از حقوق اعتباری: اجرای قرارداد ارفاقی ممکن است به تاجر کمک کند تا حقوق اعتباری خود را حفظ کند و از اثرات منفی ورشکستگی جلوگیری کند.
  5. پوشش قانونی: وجود یک قرارداد ارفاقی به تاجر امکان می‌دهد که در صورت نقض توافق‌نامه توسط هر یک از طرفین، به حقوق

 

قرارداد ارفاقی چیست و بین چه کسانی منعقد می شود ؟

درست است، قرارداد ارفاقی (Composition Agreement) یک توافق است که بین تاجر ورشکسته (شرکت یا فرد) و اکثریت طلبکاران از طرف دیگر، به منظور حل و فصل بدهی‌های تاجر ورشکسته منعقد می‌شود. این نوع قرارداد با هدف حمایت از تاجر ورشکسته و ادامه فعالیت تجاری او توسط طلبکاران به امضاء می‌رسد.

طرفین اصلی در قرارداد ارفاقی عبارتند از:

  1. تاجر ورشکسته (Debtor):
    • تاجر ورشکسته شخص یا شرکتی است که ناتوان در پرداخت بدهی‌های خود شده و به وضعیت ورشکستگی رسیده است.
    • تاجر با امضاء قرارداد ارفاقی به تعهدات خود نسبت به پرداخت بدهی‌هایش و تعهدات دیگری که در قرارداد تعیین شده‌اند، می‌پردازد.
  2. اکثریت طلبکاران (Majority of Creditors):
    • طلبکاران نشان‌دهندگان افراد یا شرکت‌هایی هستند که مطالبات مالی خود را نسبت به تاجر ورشکسته دارند.
    • اکثریت طلبکاران نقش حیاتی در قرارداد ارفاقی دارند؛ زیرا باید به اتفاق بیشتری با توافق قرار دهند تا اجازه دهند تاجر از وضعیت ورشکستگی خارج شده و فعالیت‌های تجاری خود را ادامه دهد.

نکات مهم درباره قرارداد ارفاقی:

  1. توافق بین طلبکاران:
    • اکثریت طلبکاران باید به توافق برسند و به قرارداد ارفاقی موافقت کنند. این توافق می‌تواند با نظرسنجی یا تشکیل جلسات مشترک انجام شود.
  2. تعهدات تاجر:
    • تاجر ورشکسته باید تعهدات خود را در قرارداد ارفاقی به دقت رعایت کند و مطابق با تعهدات، بدهی‌ها را به ترتیب و در زمان تعیین شده پرداخت کند.
  3. تاثیر بر مطالبات طلبکاران:
    • ممکن است در این قرارداد طلبکاران از برخی مطالبات خود صرف نظر کنند یا به شکل‌های دیگر تعهدات خود را تغییر دهند.
  4. تصویب اداره تصفیه:
    • قبل از اجرای قرارداد ارفاقی، عموماً نیاز است که اداره تصفیه تصویب نهایی را بدهد تا اجرای این قرارداد امکان‌پذیر باشد.
  5. پیشرفت تاجر:
    • اگر قرارداد ارفاقی به‌خوبی اجرا شود، تاجر می‌تواند از وضعیت ورشکستگی خارج شده و به تجارت خود ادامه دهد.